Waar gaat het boek over?

Amsterdam, 1824. Nadat hun moeder is overleden en hun vader naar het krankzinnigengesticht is gestuurd, worden broer en zus Karel en Lize op een schip gezet naar Veenhuizen in Drenthe. Daar gaan ze wonen in de kinderkolonie, samen met nog duizenden weeskinderen, voornamelijk uit de grote steden in het westen.

Het idee van een kinderkolonie lijkt mooi, maar de strenge levensomstandigheden zeggen wat anders. Karel en Lize kunnen maar lastig wennen; het is zo anders dan thuis. Langzaam aan raken ze bevriend met Neeltje en beginnen ze aan een plan om te ontsnappen uit Veenhuizen.

Wat vond ik van het boek?

Aan het begin worden de hoofdstukken over Karel en Lize afgewisseld met hoofdstukken over de leiders van Veenhuizen, die het idee hadden om de kinderkolonie te starten. Over de helft van het boek lees je vooral over Karel, Lize en Neeltje. Deze hoofdstukken vond ik vlotter lezen; ik zat dan gauw in het verhaal. Ook al vond ik de hoofdstukken over de leiders wat stugger en trager lezen, ze zijn wel belangrijk voor het verhaal. Ze geven een stukje achtergrondinformatie dat belangrijk is voor het verhaal van de weeskinderen.

Het einde vond ik her en der wat voorspelbaar, maar toch heeft het me verrast hoe het afgelopen is met Karel, Lize en Neeltje. Het boek laat echt goed zien hoe alle verschillende kinderen terecht zijn gekomen; je leest meerdere uitkomsten, wat het verhaal interessant maakt. De laatste honderd bladzijdes vond ik daardoor ook heel vlot lezen en toen las ik het boek zo uit. Voor fans van Het pauperparadijs en voor wie meer wil leren over de kolonie Veenhuizen is dit boek een aanrader. Ik geef het boek 3,5 sterren.

Waar gaat het boek over?

1937, Zweden. De jonge Betty van het platteland verhuist naar de grote stad Stockholm om daar als dienstmeisje te gaan werken in het huis van dokter Molander en zijn vrouw. In eerste instantie is het flink wennen aan haar nieuwe leven en is de doktersvrouw ook niet erg aardig voor haar. Gelukkig kan ze goed opschieten met de dokter.

In de trein richting Stockholm ontmoet ze Martin, een jonge professor, met wie ze blijft schrijven als ze in de grote stad is gearriveerd. Ze kunnen goed met elkaar praten en worden verliefd op elkaar, maar Martin verdwijnt uit haar leven als de Tweede Wereldoorlog dreigt uit te breken. Ook ontdekt ze bij wat voor familie ze eigenlijk werkt en ontwikkelt de naïeve Betty zich in een jonge vrouw.

Wat vond ik van het boek?

Ik vond dit eerste deel van deze nieuwe historische romanserie echt heerlijk om te lezen! De schrijfstijl is prettig en het boek leest daardoor vlot. Ik heb er wat langer over gedaan, omdat ik niet altijd veel leestijd had, maar ik kwam steeds weer snel in het verhaal. De ontwikkeling van Betty is mooi om te volgen. Ze wordt razendsnel volwassen in dit boek, ook al heeft ze aan het eind van dit deel nog niet al haar naïviteit verloren. Ze is een fijn personage en ik kon me goed voorstellen hoe zij zich soms moet hebben gevoeld.

De andere personages zijn ook heel goed neergezet, zodat je al hun keuzes begrijpt. De zoon van de dokter vond ik vooral heel interessant. Veel problemen en aspecten van de Tweede Wereldoorlog kwamen langs in dit boek, waardoor ik het verhaal heel geloofwaardig vond. Het boek eindigt met een megacliffhanger, haha, dus ik ben erg benieuwd naar het tweede deel en kan niet wachten om het verhaal van Betty verder te lezen. Dit boek is een absolute aanrader voor fans van Corina Bomann. Ik geef het boek vier sterren.

Waar gaat het boek over?

De Franse Irène krijgt zeventig jaar na de Tweede Wereldoorlog de taak om gevonden voorwerpen uit de bevrijde kampen terug te geven aan hun eigenaren of nabestaanden. Ze kiest drie voorwerpen uit waarmee ze begint: een oude pop, een medaillon en een geborduurde zakdoek.

Tijdens haar zoektocht vindt ze de verhalen achter deze voorwerpen, en denkt ze ook na over haar eigen leven en haar eigen geschiedenis. Ze ontdekt dat ieder persoon zijn of haar eigen verhaal heeft en welke geheimen iemand mee kan dragen.

Wat vond ik van het boek?

Ik moet zeggen dat ik een ander soort boek had verwacht. Ik kwam maar erg lastig in het verhaal en heb het daardoor vaak weggelegd, waardoor ik nog minder in het verhaal kwam. Ik wilde mijn recensie voor de verschijningsdatum plaatsen, maar dat is mede hierdoor dus niet gelukt. Heel eerlijk raakte ik ook erg in de war van de verschillende namen en de verschillende verhaallijnen rondom de drie voorwerpen. Elk hoofdstuk gaat namelijk over een ander persoon die weer gelinkt wordt aan het voorwerp, als volgend stukje in de zoektocht. Op een gegeven moment kon ik het verhaal niet meer volgen.

Wat ik wel prettig vond, was de schrijfstijl van de auteur. Ze gebruikt fijne zinnen en beschrijft ook niet heel uitgebreid, waar ik van houd. Aan de andere kant voelde het verhaal dan weer heel afstandelijk aan, waardoor ik ook niet met Irène mee ging leven. Misschien kwam ik daardoor zo moeilijk in het verhaal. Ik geef het boek toch nog drie sterren, omdat ik het onderwerp van het boek wel heel interessant vind. Daar zou ik zeker nog verder over willen lezen.

Waar gaat het boek over?

De vier zussen Padovano, Julia, Sylvie, Cecelia en Emeline, zijn erg hecht en delen alles met elkaar. Ook als tragedie voorkomt in de familie kunnen ze op elkaar bouwen en elkaar vertrouwen. Julia trouwt met de stille, verlegen William Waters, die als vanzelf opgenomen wordt in deze liefdevolle familie.

Maar deze vereniging duurt niet erg lang en de familie valt uit elkaar. Verschillende gebeurtenissen volgen elkaar op, die ervoor zorgen dat een verzoening ver weg lijkt te zijn. Is de liefde tussen de familieleden groot genoeg om elkaar te vergeven en weer nader tot elkaar te komen?

Wat vond ik van het boek?

Het boek is heel beschrijvend geschreven met weinig dialogen en weinig gebeurtenissen. Voor een dikke pil van ruim vierhonderd bladzijdes verloopt het verhaal traag, en is het naar mijn mening daardoor ook erg langdradig. Er is veel familiedrama waar veel over wordt verteld (en niet laten zien); voor mijn gevoel blijft het oppervlakkig en leer je als lezer de personages niet écht kennen. Ook vond ik sommige gebeurtenissen en besluiten ongeloofwaardig, zoals dat William Julia ineens verlaat en dat Sylvie dan vervolgens vrij snel en gemakkelijk met hem trouwt.

Tot een derde van het boek kon het verhaal mij boeien, maar daarna begon ik het verhaal meer te scannen en zelfs delen over te slaan. Aan het eind bleek dat ik niet veel had gemist uit die delen. Ik wilde het verhaal erg graag mooi vinden, maar het was gewoon niet het boek voor mij, of misschien niet op dit moment. Wellicht herlees ik hem nog eens. Als je van familiedrama’s houdt die erg beschrijvend zijn met weinig dialogen, dan is dit een boek voor jou. Ik geef het boek 2,5 sterren.

Waar gaat het boek over?

Londen, 1938. Gertie Bingham runt een boekhandel die ze lang geleden met haar overleden man is begonnen. Nu ze ouder wordt, overweegt ze de boekhandel te laten overnemen en weg te gaan uit Londen. Een goede vriend haalt haar echter over om het Joodse meisje Hedy op te vangen, dat gevlucht is uit nazi-Duitsland. Gertie besluit nog niet met pensioen te gaan en in Londen te blijven.

Hedy is in eerste instantie stug en eigenwijs, maar langzaamaan komt ze los, krijgt ze vrienden en bouwt ze een band met Gertie op. Door de roerige en angstige tijden in Londen beginnen ze een leesclub in de schuilkelders. Elke keer als Londen wordt gebombardeerd, bespreken ze daar hun nieuwst gelezen boek. De kracht van verhalen sterkt de mensen om door te gaan.

Wat vond ik van het boek?

Dit boek was voor mij hét perfecte boek om rustig in de vakantie te lezen en om het jaar 2024 te beginnen. Het was een rustig verhaal met soms heftige gebeurtenissen, maar de oorlog stond nooit in het middelpunt van het boek. Het boek draait om de personages, hoe zij zich ontwikkelen en naar elkaar toe groeien. Verwacht geen spannend, plotgedreven verhaal, want dan kom je bedrogen uit. Aan het begin van het boek dacht ik ook vaker dan één keer; waar gaat dit verhaal naartoe? Een grote ontknoping die er niet in zit, heb ik ook niet gemist.

De schrijfstijl is heel prettig. Het boek leest heel filmisch en vlot. Je leeft met alle personages mee en kunt je goed inleven in alle personen. Vooral de ontwikkelingen rondom de jonge personen in het boek, de stelletjes, vond ik erg interessant om te lezen, ook omdat ze het meeste doormaken. Maar Gertie was mijn favoriet! Een sterke vrouw die doorzettingsvermogen en liefde voor de medemens heeft, die Hedy een fijn thuis heeft geboden. Ik ben nu heel nieuwsgierig geworden naar The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society. Die moet ik maar gauw gaan lezen! Ik geef dit boek vijf sterren.

Waar gaat het boek over?

Slowakije, 1940. De drie zussen Cibi, Magda en Livi van 19, 17 en 15 jaar worden door de Tweede Wereldoorlog gescheiden als Cibi en Livi naar een concentratiekamp worden gestuurd en Magda bij haar moeder en opa achterblijft. Door haar verblijf in het ziekenhuis heeft ze het geluk om nog twee jaar thuis te kunnen wonen, ook al worden de leefomstandigheden steeds erbarmelijker.

Uiteindelijk komt Magda terecht in Auschwitz waar ze wordt herenigd met haar sterk verzwakte zussen. Samen proberen ze de kampen te overleven. Dit boek vertelt het levensverhaal van deze drie zussen en geeft een realistisch beeld van wat er zich heeft afgespeeld in de kampen.

Wat vond ik van het boek?

Net zoals haar eerste twee boeken vond ik dit boek zeer indrukwekkend. Dit boek vond ik echter geloofwaardiger en minder geromantiseerd, waardoor ik een veel beter beeld heb gekregen van wat er in de kampen is gebeurd. De auteur heeft volgens mij na haar eerste boek ook wel wat commentaar gekregen, dus ze heeft die feedback denk ik meegenomen met het schrijven van dit boek (en van haar vorige boek). De gebeurtenissen in de kampen zijn aangrijpend om te lezen en ook hoe er met Joden werd omgegaan, ook buiten de kampen.

De drie zussen hebben ieder hun eigen verhaal en eigen karakter. Het eerste deel thuis in Slowakije en het tweede deel in de kampen vond ik het meest interessant. Ik had verwacht dat ik het deel na de kampen ook erg interessant zou vinden, omdat je daar normaal nooit zo over leest, maar dat deel kabbelde een beetje voort en was uiteindelijk veel van hetzelfde. Dat neemt niet weg dat ik dat deel ook leerzaam vond. Ik raad deze oorlogsroman zeker aan en geef het vier sterren.

Maar goed, ik heb nu een kwart van Harry Potter 3 in het Engels gelezen en ben zowaar in een thriller begonnen. Ook heb ik weer een gezellige buddy read, dit keer met het boek All The Light We Cannot See. We moeten daar eerlijk gezegd nog een beetje inkomen. Ook lees ik De ruige heer, en die helpt me aardig uit mijn leesdip van de afgelopen twee weken. Via mijn e-reader lees ik Het meisje achter het prikkeldraad. En als het meezit, wil ik nog mijn laatste ongelezen historische roman van Simone van der Vlugt lezen. Tot slot luister ik uiteraard boeken in de auto en lees ik tussendoor nog wel eens een jeugdboek uit de bieb.

Kortom, chaotisch lezen is deze maand inmiddels een feit, maar ik geniet van de kleine leesuurtjes die ik kan meepikken. Welk boek lees jij op dit moment?

Mijn eerste boek van de maand was het laatst vertaalde boek van Lucy Strange: De zusjes uit het Verzonken Moeras. Daar zal ik binnenkort ook nog een recensie over schrijven. Verder luisterde ik Een tweede alliantie in de auto, las ik een vervolg graphic novel over Anne Frank en las ik drie jeugdboeken: De trollen van Leif, De zee kwam door de brievenbus en Een meisje op Schindler’s list. Ik vond ze allemaal even indrukwekkend en interessant om te lezen. Kortom, een heel fijne leesmaand.

Nu is de herfst aangebroken, en de maand van mijn verjaardag! Maar ook de maand van gezellig lezen op de bank met de regen tegen het raam op de achtergrond, kaarsjes, warme dekentjes en thee, en niet te vergeten: stamppot eten. Heerlijk! Houd jij ook zo van de herfst (en winter)?

Waar gaat het verhaal over?

New York, 1942. Sophia heeft haar carrière bij Elizabeth Arden afgebroken en is terug bij haar oude werkgever Madame Rubinstein. Ze weet nu heel goed wat ze wil, maar komt alsnog niet op de juiste plek terecht. Toch kiest ze ervoor om dit werk te doen, omdat ze zo haar studie scheikunde kan afmaken en misschien ooit haar droom van een eigen zaak kan verwezenlijken.

De dreiging van de oorlog blijft en Sophia’s man Darren geeft zich op om in Europa mee te gaan vechten. Al een paar maanden leven ze om elkaar heen en ook hun afscheid is koel. Als Sophia echter op een dag te horen krijgt dat haar man vermist is, vertrekt ze naar Europa om hem te zoeken.

Wat vond ik van het verhaal?

Dit boek was een mooi laatste deel van een fijne trilogie. Ik heb met veel plezier het levensverhaal van Sophia gelezen. Dit laatste deel laat goed zien dat het leven niet altijd gaat zoals je wilt. Je werkt aan je carrière en wilt graag studeren voor je droombaan, maar uiteindelijk kom je altijd terecht op de plek waar je moet zijn op dat moment. In dit boek merk je goed hoe sterk veranderd Sophia is en wat haar ambities zijn. Alleen verliest ze daarbij haar man met wie het eindelijk goed was gekomen uit het oog.

Over de spanningen van de Tweede Wereldoorlog lees je op de achtergrond en als Sophia naar Europa gaat, komen de gebeurtenissen wat nadrukkelijker naar voren. Alle verhaallijnen worden mooi afgerond en er blijven geen losse eindjes over. Dat is altijd fijn na het lezen van een dikke serie. Ik raad deze serie zeker aan voor liefhebbers van historische romanseries. Ik vond deze serie beter dan De vrouwen van de Leeuwenhof, tenminste beter dan deel 2 en 3 van die serie. Nu gauw haar nieuwste serie beginnen! Ik geef dit boek vijf sterren.

Waar gaat het verhaal over?

Londen, 1912. Essie Murphy is erbij als er een bijzondere vondst wordt gedaan: een verzameling kostbare sieraden, de Cheapside-juwelen, wordt gevonden. Essie is de dochter van arme Ierse immigranten en moet maandelijks met weinig geld het hele gezin voeden, terwijl haar dronken moeder niets uitvoert.

In het heden in Boston wordt het achterkleinkind van Essie, journalist Kate Kirby, gevraagd om een artikel te schrijven over deze bijzondere verzameling sieraden. Ze maakt de reis naar Londen om de juwelen in het echt te bekijken en de geschiedenis te achterhalen.

Wat vond ik van het boek?

Deze historische roman bevat veel verhaal- en tijdslijnen en als lezer spring je van de zeventiende eeuw naar begin twintigste eeuw naar het heden. De geschiedenis van de Cheapside-juwelen wordt uitgebreid verteld en je merkt dat de auteur goed onderzoek heeft gedaan naar dit historisch verhaal. De vele tijdsprongen halen wel echter de vaart uit het verhaal en voorkomen dat het boek een duidelijke rode draad heeft. Voor mijn gevoel miste ik hierdoor een duidelijk plot en kwam ik niet fijn in het verhaal.

De personages zijn wel erg prettig omschreven en vooral de hoofdstukken in Londen vond ik interessant. Je leest over de ontberingen die gezinnen toentertijd moesten ondergaan en hoe ze probeerden te overleven. Het verhaal van Essie kwam daardoor goed tot leven. Ook vond ik Kate een fijn personage. Als je van een historische roman met veel tijdlijnen en van een iets trager verhaal gebaseerd op ware feiten houdt, dan raad ik je dit boek aan. Ik geef het boek drie sterren.